ตอนที่ 83 — ตอนที่ 83 ฟังก์ชันใหม่

เค่อเคอสบโอกาสแนะนำหนังสือให้นางในจังหวะนี้พอดี โดยเอ่ยว่า "โฮสต์ สินค้าในมอลล์แลกเปลี่ยนมีข้อจำกัดอยู่มาก ข้าวของหลายอย่างล้วนไม่อาจซื้อขายแลกเปลี่ยนในปริมาณมากได้ อีกทั้งในฐานะระบบ ข้าไม่แนะนำให้เจ้าทำมาค้าขายแบบซื้อมาขายไปเพื่อเก็งกำไร เพราะการค้าประเภทนี้ไม่มีทักษะหรือภูมิปัญญาใดๆ เลยแม้แต่น้อย ทั้งยังมีผลเสียอันตรายต่อความปลอดภัยของตนเองอย่างยิ่งด้วย"

น้ำเสียงของเค่อเคอพลันฮึกเหิมมีชีวิตชีวาขึ้นมา เอ่ยด้วยความกระตือรือร้นเปี่ยมล้นว่า "บนโลกใบนี้ มีเพียงเงินทองที่หามาได้ด้วยความรู้ความสามารถของตนเองเท่านั้นที่ปลอดภัยที่สุด ดังนั้นโฮสต์ เล่าเรียนหาความรู้สรรพวิชาเถิด ขอเพียงเจ้ามีความสามารถเก่งกาจพอ ย่อมมิต้องกังวลเลยว่าจะไม่มีเงินทองไหลมาเทมา"

เค่อเคอคัดเลือกหนังสือออกมาให้นางหลายเล่มติดต่อกัน ซึ่งล้วนมีฟังก์ชันสำหรับเปิดอ่านตัวอย่างทั้งสิ้น

หม่านเป่าเปิดอ่านไปได้สองสามหน้า พบว่าตนเองไม่ค่อยเข้าใจ จึงปิดหนังสือลงแล้วเอ่ยว่า "อ่านไม่เข้าใจเลย"

"ก็เพราะไม่เข้าใจถึงต้องเล่าเรียนอย่างไรเล่า" เค่อเคอเอ่ย "หากเข้าใจแต่แรกแล้วยังจะต้องเล่าเรียนไปไย? ส่วนหนังสือประเภทที่เปิดอ่านปราดเดียวก็เข้าใจได้โดยไม่ต้องขบคิดศึกษาค้นคว้า ย่อมต้องเป็นข้อเขียนผิวเผินไร้แก่นสารดั่งน้ำลายเป็นแน่ โฮสต์ สิ่งที่เจ้าต้องเรียนรู้คือสรรพวิชาความรู้ มิใช่แค่อ่านนิทานเล่นๆ เท่านั้น"

"สิ่งเหล่านี้คือความรู้อันใดกันรึ?"

เค่อเคอเอ่ยตอบอย่างจริงจังเป็นงานเป็นการว่า "ความรู้ในการหาเงิน"

หม่านเป่ายกมือน้อยๆ ขึ้นเกาหัวแกรกๆ เกือบจะตกปากรับคำเค่อเคออยู่รอมร่อ ทว่าพอนึกใคร่ครวญดูอีกทีก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง นางยังเด็กนัก ทว่าก็รู้ดีว่าการหาเงินนั้นยากเย็นยิ่ง และจากประสบการณ์ที่ผ่านมาของนาง หากคิดจะหาเงินก็จำเป็นต้องออกไปข้างนอก

ทว่านางยังเด็กถึงเพียงนี้ ย่อมเดินไปไหนไกลๆ ไม่ได้ ท่านพ่อกับท่านแม่ย่อมไม่มีทางตัดใจยอมปล่อยให้นางไปห่างตัวเป็นแน่ ดังนั้นนางย่อมไม่สามารถออกไปข้างนอกเพื่อหาเงินได้อย่างแน่นอน

ดังนั้นนางจึงหน้ามุ่ยไม่ยินยอมขึ้นมาทันใด "ข้าไม่ซื้อหรอก!"

เค่อเคอ :…

หม่านเป่าดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความเศร้าสร้อยหงอยเหงาของเค่อเคอ จึงเอ่ยอย่างจำใจตามใจสักหน่อยว่า "ที่นี่ของเจ้ามีตำราปลูกซานเย้าหรือไม่ หากมี ข้าจะยอมซื้อสักเล่มหนึ่ง"

เค่อเคอเอ่ยตอบอย่างหดหู่ละห้อยใจว่า "ไม่มี มีแต่วิทยาการเพาะปลูกพืชผลทางการเกษตรชนิดอื่น เช่น ข้าวเจ้า ข้าวสาลี และเทคนิคการเพาะปลูกผลไม้นานาชนิด ทว่าไม่มีของซานเย้า"

เค่อเคอแม้จะอยากเกลี้ยกล่อมหว่านล้อมให้หม่านเป่าซื้อหนังสือ เพราะหนังสือล้วนซื้อมาจากพิพิธภัณฑ์สารานุกรม หากนางซื้อหนึ่งเล่มมันก็จะได้ส่วนแบ่งค่านายหน้าส่วนหนึ่ง กระนั้นมันก็ยังไม่ถึงขั้นจะคิดหลอกลวงต้มตุ๋นหม่านเป่า

มันจึงเปิดรายการข้อมูลของซานเย้าขึ้นมาให้นางดู "รายการข้อมูลของซานเย้าออกมาแล้ว ด้านบนมีคำแนะนำการเพาะปลูกขั้นพื้นฐานที่สุดอยู่ โฮสต์สามารถลองดูได้"

หม่านเป่าพบว่าบนรายการข้อมูลมีตัวอักษรอยู่ตั้งหลายตัวที่นางไม่รู้จัก

เค่อเคอช่วยอธิบายไขข้อข้องใจให้นาง ตรงส่วนที่นางอ่านไม่เข้าใจก็ช่วยเรียบเรียงลำดับความให้เข้าใจง่าย ในนั้นมีทั้งวิธีจัดการเตรียมเมล็ดพันธุ์ซานเย้า แปลงดินที่จะใช้ปลูกต้องจัดการปรับสภาพอย่างไร เป็นต้น ด้านบนล้วนระบุตัวเลขอย่างเป็นรูปธรรมชัดเจน ทว่ากลับเป็นเรื่องเชิงนามธรรมอย่างยิ่ง หม่านเป่าจึงรู้สึกว่ามันช่างยากเย็นเหลือเกิน

เค่อเคอเห็นเช่นนั้นพลันกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา เอ่ยว่า "โฮสต์ ภายในระบบยังมี 'การจำลองภาพเสมือนจริง' ด้วยนะ เจ้าต้องการใช้หรือไม่? ราคาถูกมากทีเดียว เพียงหนึ่งแต้มคะแนนต่อการจำลองภาพสิบนาที ทั้งยังมีคำอธิบายประกอบด้วยนะ"

หม่านเป่าไม่เข้าใจ "การจำลองภาพเสมือนจริงคืออันใดรึ?"

ในหัวสมองของหม่านเป่าพลันปรากฏภาพขึ้นมาภาพหนึ่ง เป็นภาพอันคมชัดแจ่มแจ้งของคนผู้หนึ่งกำลังถือจอบพรวนดินอยู่ในแปลงนา เค่อเคอเอ่ยว่า "นี่ก็คือการจำลองภาพเสมือนจริง แบ่งออกเป็นสามรูปแบบ รูปแบบแรกคือระดับพื้นฐานที่สุด จะแสดงภาพตามข้อความที่เจ้าเลือกอย่างครบถ้วน รูปแบบที่สองสามารถจำลองภาพตามเงื่อนไขที่เจ้ากำหนดขึ้นได้ และยังมีอีกรูปแบบหนึ่งคือจำลองภาพหลังจากสแกนตรวจสภาพความเป็นจริงแล้ว รูปแบบทั้งสามใช้แต้มคะแนนสิ้นเปลืองไม่เท่ากัน ขอแนะนำให้โฮสต์สัมผัสทดลองรูปแบบแรกดูก่อน ทว่าเนื่องจากยุคสมัยที่โฮสต์อาศัยอยู่มีความแตกต่างจากยุคสมัยที่จัดทำรายการข้อมูลขึ้นมาอย่างมาก ข้าเห็นว่าหลังจากโฮสต์เชื่อมั่นในการจำลองภาพเสมือนจริงแล้ว ควรเลือกใช้รูปแบบที่สามเป็นลำดับแรก"

ดวงตาของหม่านเป่าเป็นประกายวาววับ จ้องมองคนที่กำลังถือจอบพรวนดินอยู่นั้นตาแป๋ว พลางเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นระคนยินดี "สามารถเปลี่ยนคนผู้นี้ให้เป็นพี่สี่ได้หรือไม่?"

เค่อเคอลังเลอยู่ชั่วครู่ เพื่อการพัฒนาอันยาวไกลในภายภาคหน้า มันจึงกัดฟันยอมสลับเปลี่ยนภาพให้แก่โฮสต์ จากนั้นคนในหัวของหม่านเป่าจึงกลายเป็นโจวซื่อหลางกำลังกวัดแกว่งจอบทำงานงกๆ

หม่านเป่าเอ่ยอย่างเบิกบานใจยิ่งว่า "เปลี่ยนเป็นข้าสิ เปลี่ยนเป็นข้า!"

เค่อเคอ :…

แล้วมันจะทำอันใดได้เล่า?

ย่อมทำได้เพียงตอบตกลงน่ะสิ ดังนั้นภาพในหัวของหม่านเป่าจึงกลายเป็นตัวนางในร่างเล็กกระจิริดกำลังกอดจอบเล่มหนึ่งที่ทั้งยาวกว่าและใหญ่กว่าตัวนาง นั่งแปะอยู่บนพื้นดิน

เค่อเคอบรรยายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไร้อารมณ์ความรู้สึก "เนื่องจากเครื่องมือมีขนาดใหญ่เกินไป โฮสต์มีเรี่ยวแรงไม่เพียงพอ จึงล้มก้นจ้ำเบ้าลงไปนั่งแปะบนพื้น"

หม่านเป่าหัวเราะร่า ฮ่าๆๆ อย่างชอบอกชอบใจยกใหญ่ ตัวระบบย่อมไม่อาจเข้าใจอารมณ์ขันหรือจุดขบขันของนางได้เลยแม้แต่น้อย ครั้นเห็นนางหัวเราะจนแทบจะพอแล้ว จึงเอ่ยถามว่า "โฮสต์ จะใช้การจำลองภาพเสมือนจริงหรือไม่?"

หม่านเป่ายกมือปาดน้ำตาที่ไหลพรากเพราะหัวเราะจนท้องคัดท้องแข็งพลางพยักหน้ารับ

ระบบหักแต้มคะแนนของนางไปหนึ่งแต้มอย่างเบิกบานใจ ทั้งยังใส่ใจช่วยคัดเลือกข้อความในรายการข้อมูลซานเย้าให้แก่นาง จากนั้นภาพหนึ่งจึงค่อยๆ เคลื่อนไหวไหลลื่นขึ้นมาในหัวสมองของหม่านเป่า

เค่อเคอเรียกสิ่งนี้ว่า 'วิดีโอ' ทว่าหม่านเป่ากลับรู้สึกว่า นี่คือภาพวาดขยับเคลื่อนไหวได้ที่นำมาเชื่อมต่อร้อยเรียงกันทีละภาพๆ ช่างน่าดูยิ่งนัก ทั้งยังมีชีวิตชีวาเป็นอย่างยิ่ง

มิใช่สิ มันขยับเคลื่อนไหวได้เองตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก

เค่อเคอทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายให้อย่างเอาอกเอาใจ "ก่อนที่ลำต้นใต้ดินหรือหัวซานเย้าจะเจริญเติบโตเต็มที่ประมาณครึ่งเดือน หลิงอวี๋จื่อ* ก็สามารถเก็บเกี่ยวได้แล้ว…"

หม่านเป่าเบิกตากลมโตจ้องมอง เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้นใคร่รู้ "สิ่งนี้ข้าเคยเห็น อยู่บนเถาของมันนี่นา!"

เค่อเคอจึงเอ่ยเสริมขึ้นอีกประโยคหนึ่ง "สิ่งนี้สามารถใช้ทำเป็นเมล็ดพันธุ์ได้ นอกจากหัวซานเย้าใต้ดินแล้ว หลิงอวี๋จื่อก็สามารถนำมาเพาะปลูกได้เช่นกัน"

วิทยาการในโลกอนาคตย่อมมิใช่อันใดที่ยุคปัจจุบันจะเทียบเคียงได้ แม้เหล่านักวิทยาศาสตร์ในโลกอนาคตจะได้ตัวอย่างซานเย้าไปเพียงไม่กี่วัน ทว่าอาศัยข้อมูลที่มีอยู่ ประกอบกับการศึกษาวิจัยอุปนิสัยและลักษณะตามธรรมชาติของซานเย้า ก็ยังสามารถค้นคว้าหาวิธีการเพาะปลูกของมันออกมาได้อย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าจะใช้หัวใต้ดินหรือหลิงอวี๋จื่อมาทำเป็นเมล็ดพันธุ์ การเพาะปลูกซานเย้าที่ดีที่สุดล้วนควรเพาะกล้าเสียก่อน พวกเขาจะนำไปแช่ในน้ำยาชนิดหนึ่งก่อน เพื่อลดอันตรายจากเชื้อโรคและแบคทีเรีย จากนั้นนำไปผึ่งลมตากแดดไว้หนึ่งถึงสามวัน แล้วจึงค่อยนำไปเพาะกล้า

ระยะเวลาในการเพาะกล้าอยู่ที่ราวๆ ยี่สิบห้าวัน

เมื่อจัดการเตรียมเมล็ดพันธุ์เสร็จสิ้น หม่านเป่าก็แลเห็นสิ่งของขนาดมหึมาชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนที่ดินผืนหนึ่งพลางขุดพรวนดิน เค่อเคอแนะนำว่า "นี่คือเครื่องจักรกลการเกษตรสำหรับเพาะปลูก มันสามารถขุดดิน ยกร่อง หว่านเมล็ด และเก็บเกี่ยว สรุปได้ว่างานทุกอย่างในแปลงเกษตรมันล้วนสามารถรองรับทำแทนได้ทั้งสิ้น"

หม่านเป่าร้อง "ว้าว" ออกมาคำหนึ่ง พลางเอ่ยถามว่า "ข้าซื้อได้หรือไม่?"

"ไม่ได้หรอก" ระบบเอ่ย "ต่อให้เจ้าซื้อไปก็ใช้งานไม่ได้ ของสิ่งนี้ควบคุมสั่งการจากระยะไกลผ่านระบบเครือข่าย ทั้งยังต้องประจุไฟฟ้า ที่นี่ของเจ้าไม่มีกระทั่งไฟฟ้าด้วยซ้ำ…"

หม่านเป่านึกเสียดายอยู่แวบหนึ่ง จากนั้นจึงตั้งอกตั้งใจดูว่ามันปลูกซานเย้าอย่างไร

วิดีโอช่วงนี้มีความยาวเกือบสามสิบนาที ระบบจึงหักแต้มคะแนนของนางตามมาอีกสองแต้ม จากนั้นจึงจัดเก็บวิดีโอที่ประมวลผลเสร็จแล้วไว้ให้นาง พลางเอ่ยว่า "วันหน้าหากเจ้าอยากดูก็เปิดดูได้ตลอดเวลา ไม่ต้องเสียแต้มคะแนนอีกแล้ว คุ้มค่ายิ่งนักใช่หรือไม่?"

หม่านเป่าผงกศีรษะน้อยๆ หงึกๆ แล้วเริ่มซักถามปัญหาต่างๆ นานา เป็นต้นว่าน้ำยาที่นำมาใช้แช่เมล็ดพันธุ์ เมื่อทราบว่าสามารถค้นหาซื้อได้ในมอลล์แลกเปลี่ยน

ทั้งน้ำยาชนิดนี้มิเพียงใช้แช่ซานเย้าได้เท่านั้น แต่ยังสามารถใช้แช่เมล็ดธัญพืช เพื่อช่วยกระตุ้นอัตราการงอก และทำให้ต้นกล้าแข็งแรงสมบูรณ์…

หม่านเป่าใจเต้นระทึกหวั่นไหวยิ่งนัก เริ่มลงมือพลิกค้นหาน้ำยา พบว่าน้ำยาชนิดนี้ราคาไม่แพงเลยแม้แต่น้อย

เนื่องจากสินค้าเป็นของมอลล์แลกเปลี่ยน เค่อเคอจึงไม่ได้รับส่วนแบ่งค่านายหน้า ดังนั้นมันจึงใส่ใจคิดเผื่อโฮสต์เป็นพิเศษ เอ่ยว่า "อันที่จริงโฮสต์สามารถลองหาสิ่งอื่นมาใช้ทดแทนน้ำยาพวกนี้ดูได้ สีสันของน้ำยาพวกนี้ฉูดฉาดสะดุดตาเกินไป หากโฮสต์นำออกมาเกรงว่าจะไม่อาจอธิบายที่มาที่ไปของพวกมันได้ อันที่จริงท่อนพันธุ์ซานเย้าสามารถใช้ปูนขาวมาป้ายแตะบริเวณรอยตัด…"

หน้าที่รับผิดชอบหลักของระบบก็คือการรวบรวมพืชพันธุ์นานาชนิด สำหรับเรื่องการเพาะปลูกในด้านนี้ ข้อมูลความรู้ที่มันบันทึกรวบรวมไว้ก็มีไม่น้อย จึงสามารถหยิบยกมาบอกเล่าได้อย่างคล่องแคล่วช่ำชอง แม้ในรายการข้อมูลของซานเย้าจะมิได้ระบุไว้อย่างชัดแจ้ง มันก็ยังสามารถวิเคราะห์หาวิธีการเพาะปลูกที่เหมาะสมกับยุคสมัยนี้ยิ่งกว่า จากกรรมวิธีการจัดการที่เหล่านักวิทยาศาสตร์อัปโหลดเข้ามาไว้ในระบบของมันได้

หมายเหตุ

• หลิงอวี๋จื่อ (零余子 — หัวย่อยบนเถาซานเย้า หรือ ซานเย้าโต้ว/山药豆) คือส่วนขยายพันธุ์ทางชีววิทยาที่เจริญอยู่ตามซอกใบหรือข้อของเถาซานเย้าเหนือพื้นดิน มีลักษณะเป็นหัวกลมหรือรีขนาดเล็กคล้ายผลไม้ขนาดจิ๋ว รสชาติด้านในนุ่มหนึบคล้ายหัวซานเย้าใต้ดิน ในวัฒนธรรมจีนนิยมนำมานึ่ง ต้ม หรือนำไปเสียบไม้เคลือบน้ำตาลทำเป็น "ถังหูลู่ซานเย้าโต้ว" นอกจากนี้ยังสามารถนำไปใช้เพาะปลูกเป็นท่อนพันธุ์สำหรับขยายพันธุ์ซานเย้ารุ่นต่อไปได้เช่นเดียวกับส่วนหัวใต้ดิน