ตอนที่ 21 — ตอนที่ 21 ปลดล็อก! ฟังก์ชันใหม่ของรถบ้าน

ห่างจากร้านหนังสือคาเฟ่ไปสี่แยก ภายในรถบ้านที่กำลังแล่นไปตามท้องถนนอย่างเชื่องช้า ประตูห้องสุขภัณฑ์พลันเปิดออก จี้หนิงซินชะโงกหน้าออกมา ส่งยิ้มให้ลู่ถิงเฟิงที่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวแล้วเอี้ยวศีรษะหันมามองทางด้านหลัง “จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ”

นี่คือรูปแบบการประสานงานที่คุ้นเคยของพวกเขาในตอนนี้ หลังจากเธอลงจากรถไปสำรวจตรวจตราจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหา ลู่ถิงเฟิงหรือลู่โหย่วเหวยก็จะขับรถบ้านออกไป เพื่อไม่ให้การจอดแช่อยู่กับที่กลายเป็นจุดสนใจสะดุดตาผู้คน ส่วนตัวเธอหลังจากเก็บรวบรวมสิ่งของที่ต้องการเสร็จสิ้น ขอเพียงแค่นึกในใจแวบเดียว ก็สามารถกลับเข้ามาในรถบ้านที่แล่นจากไปแล้วได้อย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย

วันนี้ลู่ถิงเฟิงขับค่อนข้างช้า บางครั้งเขาขับเร็วกว่านี้ พอเธอกลับเข้ามาในรถบ้านผ่านโซนเก็บของ ก็แทบจะถึงบ้านแล้ว

เธอเอ่ยขึ้นว่า “วนเพิ่มอีกสักสองสามแยกค่อยกลับบ้านนะคะ ยังขาดระยะทางอยู่อีกนิดหน่อย”

“ขาดอีกเท่าไหร่”

แม้ว่าปัจจุบันรถบ้านคันนี้จะผลิตเชื้อเพลิงออกมาโดยอัตโนมัติทุกวัน ทว่าการขับขี่ในเมืองที่ต้องวิ่งๆ หยุดๆ ย่อมสิ้นเปลืองน้ำมันมากกว่าปกติ ด้วยหลักการที่ต้องประหยัดและไม่ยอมสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงไปแม้แต่ลิตรเดียว ลู่ถิงเฟิงจึงอยากคำนวณระยะทางให้แม่นยำ

จี้หนิงซินเพ่งมองม่านแสงทรงกระบอกสีฟ้าในโซนเก็บของ “อีก 8 หน่วยระยะทางค่ะ”

8 หน่วยระยะทาง ก็คือ 8 กิโลเมตร

จากตำแหน่งของรถบ้านในปัจจุบันไปยังชุมชน หากวิ่งตามเส้นทางปกติก็เหลืออีกราวสามถึงสี่กิโลเมตร ลู่ถิงเฟิงคงต้องขับวนอ้อมเป็นวงใหญ่ไม่น้อย

“เข้าใจแล้ว เธอขึ้นไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ มีอะไรพี่จะเรียก” อย่างไรเสียขอเพียงเป็นความเคลื่อนไหวภายในรถบ้าน ไม่ว่าจี้หนิงซินจะอยู่ที่ไหน เธอก็สามารถรับรู้ได้ทันทีในวินาทีแรก

จี้หนิงซินขานรับ ทว่าก่อนจะก้าวเข้าห้องสุขภัณฑ์ เธอยังคงเอ่ยขึ้นว่า “พี่คะ เมื่อกี้ฉันเห็นคนปล้นมินิมาร์ทอีกแล้ว…”

เพิ่งจะผ่านไปเพียงสามถึงสี่วัน สถานการณ์ในเขตเมืองฝั่งตะวันออกเวลานี้ยังควบคุมได้ค่อนข้างดี และสินค้าในสต็อกของซูเปอร์มาร์เก็ตก็ยังมีอยู่อย่างเหลือเฟือ

ทว่าเหตุการณ์ชิงทรัพย์และลักขโมยเพื่อแย่งชิงอาหาร น้ำดื่ม และเสบียงกลับค่อยๆ ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ บางคนปล้นคน บางคนปล้นร้าน บางคนทำร้ายร่างกาย บางคนถึงขั้นฆ่าคน…

“อืม รอให้อัปเกรดปลดล็อกฟังก์ชันเสริมอันใหม่ครั้งนี้เสร็จ ช่วงนี้เธอก็อย่าเพิ่งออกไปข้างนอกเลย โซนที่สามไม่ต้องรีบเปิดใช้งานหรอก ปัจจุบันฟังก์ชันของรถบ้านก็ทรงพลังมากพอแล้ว”

จี้หนิงซินส่งเสียงอืมรับคำ เรื่องโซนที่สามเธอก็ไม่ได้รีบร้อน แต่เธออยากจะปลดล็อกห้องพักใน “โซนพักผ่อน” ให้คุณพ่อและพี่ชายให้ได้โดยเร็ว

ทว่าการจะปลดล็อกห้องพักได้ต้องสะสมระยะทางถึง 500 หน่วยระยะทาง เรื่องสิ้นเปลืองน้ำมันยังถือเป็นเรื่องเล็ก ตอนนี้ในเมืองการจราจรไม่ติดขัดเหมือนเมื่อก่อน อัตราสิ้นเปลืองน้ำมันจึงไม่รุนแรงนัก ระยะทาง 500 กิโลเมตรหากคำนวณเผื่อไว้เต็มที่ ปริมาณการใช้น้ำมันจริงจะอยู่ที่ราวๆ 80 ถึง 110 ลิตรเท่านั้น

แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า ระยะทาง 500 กิโลเมตรนี้ จะต้องขับตระเวนไปนานแค่ไหนถึงจะวิ่งได้ครบกันเล่า

…

จี้หนิงซินผ่านประตูห้องสุขภัณฑ์ของรถบ้านเข้ามา แล้วปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูสีเงินอมดำของ “โซนพักผ่อน” โดยตรง

เธอยื่นมือไปแตะบนประตูสีเงินอมดำตรงหน้า อาจเป็นเพราะเคลื่อนย้ายผ่าน “ประตู” บ่อยครั้งขึ้น ตอนนี้เวลาที่เธอเดินทางเข้าออกระหว่างแต่ละโซนจึงไม่มีอาการวิงเวียนหรือไม่สบายตัวใดๆ อีกต่อไป

ตอนนี้เธอรู้แล้วว่า ขอเพียงเป็นระนาบโลหะสีเงินอมดำ ไม่ว่าจะเป็นประตูที่เชื่อมต่อไปยังโซนอื่นๆ หรือหน้าจอโลหะขนาดเล็กภายในรถบ้าน ก็ล้วนสามารถตรวจสอบฟังก์ชันเสริมที่มีอยู่ในปัจจุบันได้ทั้งสิ้น เพียงแค่กดย้อนกลับออกจากหน้าต่างโซนเดิม แล้วกดเลือกเมนูเพิ่มเติมอีกไม่กี่ตัวเลือกเท่านั้น

“ฟังก์ชันเสริมที่เจ้าของรถสามารถใช้งานได้มีดังต่อไปนี้:

1. รายชื่อผู้โดยสาร (เพดานสูงสุด 4 คน, สามารถอัปเกรดได้)

2. ระบบป้องกัน (การป้องกันระดับกลาง, สามารถอัปเกรดได้)

3. ระบบบำบัดถังเก็บน้ำเสียอัตโนมัติ (ถังน้ำดำ/น้ำเทา) (ฟังก์ชันระดับสูง, ไม่สามารถอัปเกรดได้)

4. เชื้อเพลิง (โควตาสูงสุด 10 ลิตรต่อวัน, สามารถอัปเกรดได้)”

ความจริงแล้วเงื่อนไขในการอัปเกรดฟังก์ชันเสริมสามารถบรรลุได้ตั้งนานแล้ว ตลอดสามสี่วันมานี้เธอไม่ได้อยู่เฉยๆ ระยะทางก็สะสมจนครบ ชนิดของเมล็ดพันธุ์ดอกไม้และแร่ธาตุต่างๆ เธอก็เก็บรวบรวมไว้จนครบถ้วนแล้ว เพียงแต่เธอยังดึงเชิงกักเมล็ดพันธุ์ดอกไม้สองสามชนิดสุดท้ายเอาไว้ ยังไม่ได้เก็บพวกมันเข้ามิติไป

เพราะเธออยากลองดูว่า หากปลดล็อกฟังก์ชันเสริมใหม่ให้ได้ก่อน แล้วค่อยทำตามเงื่อนไขการอัปเกรดฟังก์ชันเสริม ฟังก์ชันใหม่ที่เพิ่งปลดล็อกจะสามารถอัปเกรดไปพร้อมกันได้ด้วยหรือไม่

ตามหลักการแล้วน่าจะได้ เธอจึงต้องลองดูให้แน่ใจ

หลังตรวจสอบเสร็จสิ้น เธอจึงเดินเข้าไปใน “ห้องพักเจ้าของรถ” ที่อยู่อีกฝั่งของทางเดิน ห้องนี้ถูกเธอตกแต่งจัดวางไว้เรียบร้อย ผนังกระจกบานใหญ่จรดพื้นแบบเปลี่ยนสีได้ทั้งสามด้านถูกเธอติดผ้าม่านโปร่งสีฟ้าอ่อน บนเตียงปูด้วยฟูกหนานุ่มและหมอน ภายในตู้เสื้อผ้ามีทั้งเสื้อยืดเนื้อบางใส่สบาย ชุดลำลองอยู่บ้าน และเสื้อโค้ตกันหนาวตัวหนาสำหรับใส่ออกไปข้างนอกอีกสองตัว

ใน “โซนพักผ่อน” มีห้องอาบน้ำ ซึ่งตั้งอยู่สุดปลายทางเดินอีกด้านใกล้กับประตูสีเงินอมดำ ทว่าก็ต้องใช้ระยะทางในการปลดล็อกเช่นเดียวกัน ตอนนี้จึงยังใช้งานไม่ได้เลย หากต้องการล้างหน้าแปรงฟันหรืออาบน้ำในรถบ้านยังคงต้องไปที่ “โซนเริ่มต้น”— นั่นคือห้องสุขภัณฑ์เดิมในตัวรถบ้าน ด้วยเหตุนี้ในตู้เสื้อผ้าตอนนี้จึงเก็บไว้เพียงเสื้อผ้าสำรองไม่กี่ชุดเท่านั้น

ถัดจากด้านหลังผนังตู้เสื้อผ้า ด้านหน้าโซฟามีพรมทรงกลมปูรองไว้ บนโซฟาก็ปูทับด้วยผ้าห่มขนสัตว์เนื้อนุ่มผืนหนาและจัดวางหมอนอิงไว้พร้อมสรรพ ริมกำแพงข้างโต๊ะน้ำชามีตู้เก็บอาหารวางอยู่หลังหนึ่ง ด้านในมีขนมขบเคี้ยว บะหมี่ถ้วย และเครื่องดื่มวางเรียงราย

บนโต๊ะบาร์ตัวยาวตรงข้ามกับเตียงนอน มีคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กวางอยู่หนึ่งเครื่อง— ด้านในจุภาพยนตร์ รายการวาไรตี้ ละครซีรีส์ และข้อมูลความรู้เรื่องการเอาชีวิตรอดที่ดาวน์โหลดเก็บไว้หลายร้อยกิกะไบต์ ด้านข้างยังมีเครื่องชงกาแฟหนึ่งเครื่องกับแก้วกาแฟสวยงามอีกสองสามใบ

เครื่องชงกาแฟเครื่องนี้ได้มาจากห้องชงชาในโรงยิมมวย น่าเสียดายที่เธอลองแล้ว ตอนนี้ในห้องยังไม่มีกระแสไฟฟ้า— มีเต้ารับแต่ไม่มีกระแสไฟ ตอนนี้จึงทำได้แค่มองดูเป็นของประดับ ยังใช้งานไม่ได้

เรื่องนี้ทำให้เธอเกิดความสงสัยขึ้นมาอีกข้อ ในเมื่อห้องในโซนพักผ่อนยังไม่มีไฟฟ้า แล้วเหตุใดทุกครั้งที่เธอก้าวเข้ามาในห้อง ด้านในถึงได้สว่างขึ้นด้วยแสงสีส้มอบอุ่นสลัวๆ อย่างนุ่มนวลโดยอัตโนมัติ และในโซนเก็บของก็มีคำถามเดียวกันนี้ แหล่งกำเนิดแสงมาจากที่ใดกันแน่

เธอหันหลังเดินไปข้างโต๊ะบาร์ยาว โซฟานุ่มเดี่ยวที่หยิบมาจากห้องทำงานในโรงยิมมวย ถูกเธอนำมาจัดวางไว้ริมผนังกระจกด้านหน้าห้อง

ยามนี้ ผนังกระจกด้านหน้าถูกปรับให้โปร่งใสสนิท แสงแดดสีขาวนวลในฤดูหนาวที่ทอดคลุมอาคารบ้านเรือนในเขตเมืองฝั่งตะวันออกส่องทะลุผ่านผนังกระจกเข้ามายังภายในห้อง

เธอเปลี่ยนมาสวมชุดลำลองอยู่บ้านและรองเท้าแตะที่สะอาด แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟานุ่ม จากตำแหน่งนี้ สามารถกวาดสายตามองเห็นทิวทัศน์ภายนอกได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

ถนนหนทางอันเงียบเหงา ตึกสูงสีเทาทึบทั้งสองฟากฝั่ง ยานพาหนะที่สัญจรผ่านไปมาเพียงไม่กี่คันบนท้องถนน ตลอดจนผู้คนที่สวมหน้ากากอนามัย แว่นตานิรภัย และหมวกคลุมร่างกายตนเองจนมิดชิดแน่นหนา…

เธอให้ความรู้สึกราวกับกำลังนั่งอยู่แถวหน้าสุดบนชั้นสองของรถบัสสองชั้น สายตาทอดยาวมุ่งไปข้างหน้าตามการเคลื่อนตัวของรถบ้านที่กำลังแล่นไป

ทว่าสิ่งที่ต่างจากรถบัสสองชั้นคือ เธอสัมผัสไม่ได้ถึงลมหนาวเหน็บภายนอก และไม่ได้กลิ่นเหม็นเน่าของขยะในอากาศ แต่เธอสามารถมองเห็นท้องฟ้าที่ค่อยๆ ปลอดโปร่งขึ้น และเส้นทางที่กำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน

เธอขดตัวซุกอยู่บนโซฟา ท่ามกลางจังหวะการแล่นไปข้างหน้าของรถบ้าน ในที่สุดก็ผล็อยหลับไปช้าๆ

…

ช่องมิติเก็บของเวลาหยุดนิ่งสว่างขึ้น (252/250 ช่อง), ระยะทางสะสม (101/100 กิโลเมตร), เมล็ดธัญพืช (22/20 ชนิด), หนังสือ (369/200 เล่ม), ก๊าซ (3/3 ชนิด)

ฟังก์ชันเสริมใหม่บรรลุเงื่อนไขการปลดล็อกแล้ว กรุณาให้เจ้าของรถเลือก (เลือก 3 จาก 5 ตัวเลือก, ฟังก์ชันเสริมทั้งหมดจะมีผลครอบคลุมทั้งโซนเริ่มต้นและโซนพักผ่อน)

1. น้ำบริสุทธิ์ (โควตาสูงสุด 30 ลิตรต่อวัน, สามารถอัปเกรดได้)

2. พลังงานไฟฟ้า (จำกัดเวลาการใช้ไฟฟ้า 2 ชั่วโมงต่อวัน, สามารถอัปเกรดได้)

3. โครงสร้างเหล็กกล้า (ฟังก์ชันระดับสูง, สามารถอัปเกรดได้)

4. การพรางตัวภายนอก (จำนวนครั้งการพรางตัวสูงสุดต่อวัน: 1 ครั้ง, สามารถอัปเกรดได้)

5. งานบ้านและทำความสะอาด (ฟังก์ชันระดับสูง, ไม่สามารถอัปเกรดได้)

จี้หนิงซินมองดูฟังก์ชันเสริมที่ปรากฏขึ้นใหม่ รู้สึกพึงพอใจกับคำว่า ‘เลือก 3 จาก 5’ เป็นอย่างยิ่ง ตัวเลือกฟังก์ชันเสริมเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างย่อมเป็นเรื่องดี และที่สำคัญยังปรากฏ ‘พลังงานไฟฟ้า’ ที่เธอเฝ้ารอคอยมาตลอด แม้ว่าตอนนี้จะจำกัดเวลาเพียงวันละ 2 ชั่วโมง แต่ไม่ได้จำกัดปริมาณการใช้ไฟฟ้า ซึ่งนั่นหมายความว่าภายใน 2 ชั่วโมงนี้เธอสามารถใช้ไฟฟ้าได้อย่างไร้ขีดจำกัด!

2 ชั่วโมงนี้สามารถทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง ทั้งสามารถชาร์จแบตเตอรี่สำรองบนรถจนเต็ม ต้มน้ำให้ร้อน และยังทำอาหารเย็นได้หนึ่งมื้อสบายๆ

ดังนั้นเธอจึงเลือก “พลังงานไฟฟ้า” โดยไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย

ตัวเลือกที่สองเธอเลือก “โครงสร้างเหล็กกล้า” นี่เป็นตัวเลือกที่เพิ่งปรากฏขึ้นใหม่ หากดูตามตัวอักษรแล้วน่าจะอยู่ในหมวดหมู่เดียวกับระบบป้องกัน ไม่เพียงแต่เป็นฟังก์ชันระดับสูงเท่านั้น แต่ยังสามารถอัปเกรดได้อีกด้วย ในบรรดาตัวเลือกทั้งหมดตัวนี้นับว่าร้ายกาจที่สุด!

ส่วนตัวเลือกสุดท้าย เธอลังเลสับสนระหว่าง “น้ำบริสุทธิ์” กับ “การพรางตัวภายนอก” ฟังก์ชัน “น้ำบริสุทธิ์” นั้นชัดเจนตรงไปตรงมา ทว่าปัจจุบันเธอมีน้ำกักตุนไว้มากเพียงพอแล้ว ความต้องการใช้น้ำจึงไม่ได้เร่งด่วนอันใด รอไว้ค่อยเลือกตอนอัปเกรดครั้งหน้าก็ยังได้

ทว่า “การพรางตัวภายนอก” เธอไม่ค่อยแน่ใจนัก และไม่รู้ว่ามันจะเป็นตัวเลือกที่ไร้ประโยชน์ดั่งซี่โครงไก่ ที่ตอนนี้ยังไม่ได้ใช้งานหรือไม่

ส่วนตัวเลือกที่ห้าอย่าง “งานบ้านและทำความสะอาด” นั้น ถูกเธอมองข้ามไปอีกครั้งโดยตรง

คราวนี้เธอไม่ได้ตัดสินใจด้วยตัวเองคนเดียว แต่เดินออกจากโซนเก็บของไปปรึกษากับลู่โหย่วเหวยและลู่ถิงเฟิงที่กำลังช่วยกันทำอาหารเย็นอยู่

มื้อเย็นคืนนี้ครอบครัวของพวกเขากินหม้อไฟซุปเนื้อแกะ เครื่องต้มหม้อไฟ ผัก เห็ด เนื้อวัว เนื้อแกะ สไบนาง อาหารทะเล รวมถึงเครื่องปรุงอย่างต้นหอม ขิง กระเทียม ล้วนเป็นจี้หนิงซินจัดเตรียมให้ทั้งสิ้น พอเธอก้าวลงบันไดมาก็ได้กลิ่นหอมกรุ่นรสเผ็ดชาและกลมกล่อมลอยอบอวลไปทั่วชั้นหนึ่ง

ลู่โหย่วเหวยกำลังยืนผัดน้ำซุปหม้อไฟอยู่หน้าเตาแก๊สหลังเคาน์เตอร์ครัวรูปตัวแอล ต้นหอม กระเทียม ขิงแผ่น และพริกขี้หนูถูกนำไปผัดจนส่งกลิ่นหอมฉุย ก่อนจะใส่น้ำมันหอย ซอสโต่วป้านเจี้ยง และก้อนซุปหม้อไฟลงไปผัดคลุกเคล้าจนเข้ากัน จากนั้นจึงเทน้ำซุปใสเนื้อแกะหนึ่งหม้อที่จี้หนิงซินเตรียมไว้ลงไปเคี่ยว

น้ำซุปหม้อไฟทั้งหม้อเปลี่ยนเป็นสีขาวข้นอมแดง กลิ่นหอมของเนื้อแกะผสานเข้ากับความเผ็ดชาของเครื่องแกงหม้อไฟ ส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนสมองของเธอประมวลผลช้าลงไปหนึ่งจังหวะ ถึงกับลืมไปชั่วขณะว่าตนเองลงมาข้างล่างเพื่อทำอะไร

จี้หนิงซินท้าวแขนแนบไปกับเคาน์เตอร์บาร์รูปตัวแอล สายตามองไปยังชายสองคนที่กำลังง่วนอยู่ข้างใน พลางสูดดมกลิ่นหอมฟอดใหญ่ไม่หยุด “หอมจังเลยค่ะ…”

ลู่ถิงเฟิงเหลือบมองน้องสาวตนเอง แววตาอันเย็นชาพลันเจือไปด้วยรอยยิ้ม “หิวแล้วเหรอ”

“หิว หิว หิว หิวจะตายอยู่แล้วค่ะ!”

“เตรียมกินข้าวได้แล้ว ซินซินช่วยยกผักกับเห็ดที่ล้างเสร็จแล้วไปวางที่โต๊ะหน่อยสิ” โต๊ะกินข้าวของครอบครัวพวกเขาเชื่อมต่ออยู่กับเคาน์เตอร์ครัวรูปตัวแอลด้านหนึ่ง โดยเป็นโต๊ะไม้ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ยื่นต่อออกไป เวลาจะกินข้าวก็ยกจานชามไปวางได้สะดวกมาก เพียงแค่เลื่อนของไปวางก็เรียบร้อย

“แล้วเนื้อล่ะคะ” ตอนนี้จี้หนิงซินอยากกินเนื้อเป็นที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเนื้อวัวติดมันลายหินอ่อน เนื้อแกะสไลซ์ม้วน สไบนาง หลอดเลือดหัวใจวัว เนื้อไก่ดำสไลซ์ม้วน ตลอดจนปลาดอลลี่ ปลาหมึกกล้วยตัวเล็ก หมึกยักษ์ตัวจิ๋ว และกุ้งลายเสือ…

“อาหารทะเลใกล้ล้างเสร็จแล้ว ส่วนเนื้ออยู่ในตู้เย็น ฉีกซองก็เอามาลวกกินได้เลย”

สิบนาทีต่อมา เนื้อวัวติดมันลายหินอ่อนชุดแรกที่ใส่ลงไปในน้ำซุปก็สุกได้ที่ เธอคีบเนื้อวัวติดมันแทรกชั้นเนื้อที่เคลือบด้วยน้ำมันพริกสีแดงขึ้นมา จุ่มลงในน้ำจิ้มที่ตนเองปรุงรสไว้ แล้วส่งเข้าปากทันที

สด หวาน หอม เค็ม นุ่ม ชา เผ็ด… ชั่วพริบตานั้นรสชาติอันหลากหลายก็ระเบิดพลุ่งพล่านอยู่ในปาก นี่คืองานเลี้ยงอันโอชะของต่อมรับรส ที่สามารถทำให้ผู้คนลืมเลือนความกังวลใจทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วถูกโอบล้อมไว้ด้วยความสุขเปี่ยมล้นอันไร้ขอบเขต

หลอดลมวัวและสไบนางก็อร่อยไม่แพ้กัน เพียงคีบแกว่งจุ่มเจ็ดสะบัดแปด[1]ในน้ำซุปเดือดพล่านประเดี๋ยวเดียวก็สุกพร้อมทาน ทั้งกรุบทั้งกรอบเคี้ยวเพลิน ให้รสสัมผัสที่แปลกใหม่และเป็นเอกลักษณ์อย่างยิ่ง

ชิ้นเนื้อปลาหลงลี่ทั้งเนียนนุ่มละมุนลิ้น สดหวาน ไร้ก้างกวนใจ ช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

ยังมีลูกปลาหมึกตัวกลมพอดิบพอดี นำไปจิ้มน้ำจิ้มแล้วส่งเข้าปากคำละตัว เนื้อเด้งดึ๋งสดหวานฉ่ำ กินแล้วสัมผัสได้ถึงความฟินและความอิ่มเอมใจอย่างแท้จริง…

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป จี้หนิงซินที่ได้ลิ้มลองเนื้อสัตว์ทุกอย่างจนครบหนึ่งรอบ ในที่สุดก็วางตะเกียบลงชั่วคราว เธอค่อยๆ จิบชามะนาวยาซื่อเซียงตันฉง[2]เพื่อตัดเลี่ยน พลางเอ่ยปากเล่าเรื่องฟังก์ชันเสริมใหม่หลายรายการให้ทุกคนฟัง

ทว่าสิ่งที่ทำให้จี้หนิงซินประหลาดใจก็คือ สิ่งที่ลู่ถิงเฟิงให้ความสนใจมากที่สุด กลับเป็นตัวเลือกที่เธอตัดทิ้งเป็นอันดับแรกในทุกๆ ครั้ง

“งานบ้านคืออะไรหรือ แถมยังเป็นฟังก์ชันระดับสูงที่อัปเกรดไม่ได้ด้วย มีคำใบ้อะไรบอกไว้บ้างไหม”

“พวกฟังก์ชันเสริมต้องเลือกปลดล็อกก่อนถึงจะปรากฏคู่มือการใช้งานโดยละเอียดค่ะ ครั้งก่อนที่เลือกระบบบำบัดถังเก็บน้ำดำ (น้ำเทา) อัตโนมัติก็เป็นฟังก์ชันระดับสูงเหมือนกัน คำว่าระดับสูงไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไรหรอก รู้สึกเหมือนแค่เพราะมันอัปเกรดไม่ได้ ก็เลยแปะคำนำหน้าว่า ‘ระดับสูง’ เข้าไปเฉยๆ มากกว่า…”

จี้หนิงซินไม่ได้ใส่ใจนัก เธอก็ใช่ว่าจะไม่เคยเล่นเกมแนวสร้างเมืองสร้างฐานพวกนี้มาก่อน ตัวเลือกบางอย่างก็แค่ตั้งชื่อให้ดูลึกลับซับซ้อนไปอย่างนั้นเอง แท้จริงแล้วไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยสักนิด

“ซินซินพูดถูกแล้ว อย่าไปหลงกลคำพวกนั้นเลย เลือกอันที่เราเข้าใจตรงๆ ดีกว่า อย่างน้อยฟังก์ชันการทำงานก็ระบุไว้ชัดเจนทนโท่” ในมุมมองของลู่โหย่วเหวยเรื่องนี้เรียบง่ายมาก เชื้อเพลิงกับไฟฟ้าก็มีแล้ว พลังงานและทรัพยากรหลักของรถบ้านยังขาดแค่น้ำอีกอย่างเดียว

หากมีทั้งสามฟังก์ชันนี้ ต่อไปเวลาอยู่บนรถบ้านแล้วอยากเข้าห้องน้ำ ก็ไม่ต้องมานั่งลังเลใจว่าจะต้องทนกลั้นกลับไปเข้าที่บ้านอีกหรือไม่ เพราะอย่างไรเสียถังเก็บน้ำของรถบ้านก็จุได้แค่ 200 ลิตร พอน้ำที่มีอยู่เดิมหมดลง ก็ยังต้องคอยออกแรงเติมน้ำเข้าไปเอง

จี้หนิงซินพยักหน้าเห็นพ้อง

จริงอย่างที่ว่า ฟังก์ชันป้องกันก็มีแล้ว ถังเก็บน้ำดำ (น้ำเทา) ก็บำบัดได้โดยอัตโนมัติ หากรวบรวมสามพลังงานพื้นฐานได้ครบถ้วน ในระยะนี้รถบ้านก็แทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ส่วนฟังก์ชันอื่นๆ ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาเถอะ ทุกอย่างล้วนเป็นเพียงของแถมที่ช่วยเสริมแต่งให้ดียิ่งขึ้นเท่านั้น

‘ปลดล็อกฟังก์ชันเสริมใหม่เรียบร้อยแล้ว เจ้าของรถสามารถใช้งานฟังก์ชันเสริมได้ดังต่อไปนี้:

1. รายชื่อผู้โดยสาร (จำกัดสูงสุด 4 คน, สามารถอัปเกรดได้)

2. ระบบป้องกัน (การป้องกันระดับกลาง, สามารถอัปเกรดได้)

3. บำบัดถังเก็บน้ำดำ (น้ำเทา) อัตโนมัติ (ฟังก์ชันระดับสูง, ไม่สามารถอัปเกรดได้)

4. เชื้อเพลิง (ขีดจำกัดรายวัน 10 ลิตร, สามารถอัปเกรดได้)

5. พลังงานไฟฟ้า (จำกัดเวลาใช้งานวันละ 2 ชั่วโมง, สามารถอัปเกรดได้)

6. น้ำสะอาด (ขีดจำกัดรายวัน 30 ลิตร, สามารถอัปเกรดได้)

7. โครงสร้างเหล็กกล้ากระดูกเหล็ก (โครงเหล็ก: ระดับ 1, กระดูกเหล็ก: 1 ชั่วโมง, สามารถอัปเกรดได้)’

จี้หนิงซินมองดูฟังก์ชันเสริมทั้ง 7 รายการนี้ ในใจพลันเปี่ยมล้นไปด้วยความพึงพอใจ

เธอแวบกายออกจากโซนเก็บของ ไปค้นหาเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ที่ตั้งใจเก็บไว้ในห้องปลูกพืชไร้ดินออกมาห้าซองที่ไม่ซ้ำกัน แล้วเก็บพวกมันเข้าไปในโซนเก็บของ เพียงพริบตาก็บรรลุเงื่อนไขการอัปเกรดฟังก์ชันเสริมทันที

เธอเข้าไปในโซนเก็บของอีกครั้ง และพบว่าเป็นไปตามที่เธอคาดเดาไว้จริงๆ เมื่อปลดล็อกฟังก์ชันเสริมใหม่ก่อน ทั้งหมดก็ได้รับการอัปเกรดไปพร้อมกับฟังก์ชันเสริมเดิมในคราวเดียว!

หมายเหตุ

• [1] เทคนิคจุ่มเจ็ดสะบัดแปด (七上八下) : เคล็ดลับการลวกสไบนางในหม้อไฟจีน โดยใช้ตะเกียบคีบจุ่มลงในน้ำซุปเดือดแล้วยกขึ้นสลับกัน 7—8 ครั้ง เพื่อให้สุกกรอบพอดี ไม่หดเหนียว

** [2] ชามะนาวยาซื่อเซียงตันฉง (鸭屎香单枞柠檬茶) : เครื่องดื่มชาผลไม้ยอดนิยมของจีน ทำจากชาอูหลงตันฉงสายพันธุ์ 'ยาซื่อเซียง' (กลิ่นขี้เป็ด) ผสมเลมอนสด ให้กลิ่นหอมดอกไม้อันเป็นเอกลักษณ์และรสชาติสดชื่นช่วยตัดเลี่ยน