ตอนที่ 44 — ตอนที่ 44 อยากจะเล่นด้วยหรือไม่ก็แล้วแต่เธอ

ซูอิ๋งระงับอารมณ์ให้สงบนิ่ง ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เธอมาหาฉันเพียงเพื่อจะพูดเรื่องนี้แค่นั้นเองรึ ไม่มีเรื่องอื่นแล้วใช่ไหม?”

หลี่เสี่ยวชุ่ยต้องประหลาดใจอีกครา พลันได้ยินพฤติกรรมอันธพาลชั่วร้ายของฉินเจิ้ง ซูอิ๋งควรจะเดือดดาลโกรธแค้นมิใช่หรือ เหตุใดถึงได้นิ่งเฉยเฉยชาเช่นนี้?

หลี่เสี่ยวชุ่ยคิดไม่ตก จึงจำต้องเอ่ยถึงเป้าหมายประการที่สองของการมาในครั้งนี้ “มาหาเธอเพราะยังมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อีกเรื่องหนึ่ง เรื่องนี้ฉันบอกแค่เธอนะ เธอห้ามไปบอกคนอื่นเด็ดขาดล่ะ”

ซูอิ๋งยังคงวางท่าเฉยชา นี่คือกลเม็ดเด็ดพรายที่หลี่เสี่ยวชุ่ยคุ้นเคยกับการใช้ เพื่อให้ซูอิ๋งคิดว่านางให้ความสำคัญและเห็นเธอเป็นเพื่อนสนิท แล้วจะยอมโอนอ่อนคล้อยตามนางไปเอง

พอเห็นซูอิ๋งไม่มีทีท่าจะโอนอ่อนคล้อยตามแม้แต่น้อย หลี่เสี่ยวชุ่ยจึงทำได้เพียงเอ่ยต่อเอง “เธอรู้หรือเปล่า? แถบบ้านเรากำลังจะมีไฟฟ้าใช้แล้วนะ การไฟฟ้า[1]ต้องการรับสมัครคนท้องถิ่นสองสามคนมาเข้าร่วมโครงการนี้ ขอเพียงทำผลงานได้ดี ต่อไปก็จะได้บรรจุเป็นพนักงานประจำรับผิดชอบดูแลพื้นที่แถบนี้เชียวนะ”

ซูอิ๋งขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วเรื่องนี้ฉันจะช่วยอะไรเธอได้ล่ะ?”

หลี่เสี่ยวชุ่ยขยับตัวเข้ามาใกล้เธออีกนิด “คนพวกนี้ไม่ได้เลือกมาสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกนะ ต้องผ่านการสอบคัดเลือกเอาคนที่ได้คะแนนดีที่สุด ซูอิ๋ง เธอช่วยไปสอบข้อเขียนแทนพ่อของฉันหน่อยสิ ขอแค่พ่อฉันผ่านการสอบข้อเขียน เรื่องอื่นๆ แม่ของฉันสามารถวิ่งเต้นจัดการได้ทั้งหมด”

ซูอิ๋งแกล้งเอ่ยถาม “ฉันเป็นผู้หญิง จะไปสอบข้อเขียนแทนพ่อของเธอที่เป็นผู้ชายได้อย่างไรกัน?”

หลี่เสี่ยวชุ่ยหัวเราะเบาๆ “มีอะไรที่ทำไม่ได้กันล่ะ พอเธอทำข้อสอบเสร็จ บนกระดาษคำตอบก็เขียนชื่อหลี่ซานซุ่นพ่อของฉัน ส่วนพ่อของฉันก็เขียนชื่อของเธอลงในกระดาษคำตอบของแก กรรมการคุมสอบก็ไม่ใช่คนท้องถิ่นเสียหน่อย ใครจะไปรู้ว่าใครเป็นใครล่ะ?”

ซูอิ๋งยังคงส่ายหน้า “เนื้อหากว้างขวางไร้ขอบเขตขนาดนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าการไฟฟ้าจะออกข้อสอบอะไรมาบ้าง ขืนสอบไม่ได้ขึ้นมาจะทำอย่างไรล่ะ?”

หลี่เสี่ยวชุ่ยได้ยินเช่นนั้นก็รู้ว่ามีความหวัง จึงหยิบสมุดเล่มหนึ่งที่มีขนาดและความหนาเท่ากับหนังสือเรียนภาษาจีนออกมาด้วยความตื่นเต้น กวาดสายตามองซ้ายแลขวาเห็นปลอดคน จึงยื่นส่งให้ซูอิ๋ง “ขอบเขตการสอบก็คือคู่มือโครงร่างการสอบเล่มนี้แหละ เธอเป็นคนที่อ่านหนังสือเก่งและท่องจำแม่นที่สุด ย่อมต้องสอบได้คะแนนดีแน่นอน รอให้พ่อของฉันได้เข้าทำงานที่การไฟฟ้าแล้ว เธอวางใจได้เลย แกจะต้องช่วยตามหาพ่อของเธอให้อย่างแน่นอน”

ซูอิ๋งรับสมุดมาอย่างสงบนิ่ง

ในชาติก่อน หลี่เสี่ยวชุ่ยก็เคยถือคู่มือโครงร่างการสอบเล่มนี้มาขอร้องให้เธอไปสอบแทนหลี่ซานซุ่น ในเวลานั้นหลินจิ่นหลานเพิ่งจะเสียชีวิต พลันได้ยินว่าจะช่วยตามหาพ่อ ซูอิ๋งจึงตอบตกลงโดยแทบไม่ต้องเสียเวลาคิด

การสอบจัดขึ้นที่หมู่บ้านปาเจี่ยว มีชายหญิงจากหมู่บ้านใกล้เคียงเดินทางมาร่วมสอบเป็นจำนวนมาก ครูผู้คุมสอบมุ่งเน้นแต่เรื่องการทุจริตในห้องสอบเท่านั้น ส่วนใครเป็นใครนั้นเขาย่อมไม่รู้เลยแม้แต่น้อย

ซูอิ๋งเข้าสอบแทนได้อย่างราบรื่น และทำคะแนนสอบข้อเขียนได้เป็นอันดับหนึ่ง หลี่ซานซุ่นจึงอาศัยเกียรติยศนี้ก้าวหน้าอย่างราบรื่นจนได้บรรจุเป็นพนักงานประจำของการไฟฟ้า ครอบครัวของพวกเขาจึงได้ดีมีวาสนาไต่เต้าขึ้นสูงกันทั้งบ้านประหนึ่งไก่กาพลอยได้บินขึ้นสวรรค์

หลี่เสี่ยวชุ่ยได้เข้าไปเรียนหนังสือในเมือง ฉินจวี๋เซียงได้เข้าทำงานในสุขศาลาประจำเมือง และเพื่อรักษาชื่อเสียงอันดี จึงพาหลี่เจียหมิงเข้าไปอยู่ในเมืองด้วย ผู้ชายสารเลวคนนั้นจึงได้มีโอกาสหาลู่ทางทำเงิน และเริ่มต้นเส้นทางการค้าขายของตน

หลังจากนั้นหลี่ซานซุ่นก็ช่วยซูอิ๋งตามหาซูอวิ๋นเหิงผู้เป็นพ่อจริงๆ ทว่านั่นไม่ใช่เพราะต้องการตอบแทนบุญคุณที่ซูอิ๋งช่วยเหลืองานสำคัญนี้ หากแต่ต้องการผลักไสให้ซูอิ๋งออกห่างจากฉินเจิ้ง เพื่อเปิดโอกาสให้ลูกสาวของตนต่างหาก

เนื้อหาในคู่มือโครงร่างการสอบเล่มนี้เรียบง่ายเป็นอย่างยิ่ง ล้วนเป็นความรู้พื้นฐานทางฟิสิกส์ทั่วไป ต่อให้ซูอิ๋งไม่อ่านก็สามารถสอบผ่านได้อย่างสบาย ทว่าเธอไม่ได้คิดจะยอมรับปากง่ายๆ เธอเปิดพลิกดูสองสามหน้า แล้วส่งคืนให้หลี่เสี่ยวชุ่ย “ยากเกินไป เธอให้พี่ชายของเธอไปสอบแทนสิ เขาก็เรียนหนังสือเก่งเหมือนกันนี่”

พูดจบเธอก็ทำท่าจะเดินจากไป หลี่เสี่ยวชุ่ยรีบคว้าตัวเธอไว้ทันควัน “เขาไม่ได้ไปโรงเรียนมาเกือบปีแล้ว ย่อมสอบไม่ได้แน่ๆ ให้เธอไปสอบนั่นแหละดีที่สุดแล้ว ถ้าเธอไม่ยอมไปล่ะก็…”

นางแกล้งปั้นหน้าบึ้งตึง “ฉันจะไม่เล่นกับเธออีกต่อไปแล้วนะ!”

ซูอิ๋งแทบอยากจะกลอกตาขึ้นมองฟ้าด้วยความเอือมระอา

ในชาติก่อนหลี่เสี่ยวชุ่ยมักจะใช้การข่มขู่อันไร้สาระพรรค์นี้กับเธอเสมอ และสิ่งที่น่าเจ็บใจที่สุดคือ ในเวลานั้นเธอที่โดดเดี่ยวอ้างว้างกลับยอมโอนอ่อนผ่อนตามทุกครั้ง ทว่ายามนี้เธอก้าวขึ้นขี่รถจักรยาน ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคเดียวว่า “เธออยากจะเล่นด้วยหรือไม่ก็แล้วแต่เธอ!” ก่อนจะปั่นจักรยานจากไปอย่างมาดมั่นและสง่างาม ไม่พกพาความอาลัยแม้เพียงเศษเสี้ยวเมฆหมอก

• [1] การไฟฟ้า : หน่วยงานรัฐวิสาหกิจของจีนที่ดูแลระบบสายส่งและการจ่ายกระแสไฟฟ้าในระดับท้องถิ่น การได้เป็นพนักงานประจำของการไฟฟ้าในยุคนั้นถือเป็นอาชีพที่มั่นคงและมีสวัสดิการยอดเยี่ยม