ตอนที่ 45 — ตอนที่ 45 เล่นสนุกกับพวกเขาสักหน่อย

ในชนบทยุคนี้ผู้คนทั่วไปมักจะให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาว ทว่าครอบครัวของหลี่เสี่ยวชุ่ยกลับไม่เห็นค่าทั้งลูกชายและลูกสาว ฉินจวี๋เซียงและสามีมักจะดุด่าทุบตีหลี่เจียหมิงลูกชายคนโตอยู่เป็นประจำ ให้เขาเรียนจบแค่ชั้นมัธยมต้นก็ให้ออกมาทำงานในแปลงเพื่อเก็บแต้มค่าแรง งานบ้านทุกอย่างก็ต้องทำหมด ได้ยินมาว่าแม้กระทั่งกางเกงในของฉินจวี๋เซียงเขาก็ยังต้องซักให้

หลี่เสี่ยวชุ่ยอายุน้อยกว่าหลี่เจียหมิงเพียงหนึ่งปี พ่อแม่ปฏิบัติต่อนางอย่างเย็นชาไม่กระตือรือร้น งานบ้านก็ต้องช่วยทำทุกอย่างเช่นกัน ทว่ายังนับว่าดีกว่าพี่ชายมากนัก

ตัวอย่างเช่น หากมีของในบ้านสูญหาย คนที่โดนซ้อมก่อนย่อมต้องเป็นหลี่เจียหมิงแน่นอน และหากนางคอยประจบเอาอกเอาใจพ่อแม่จนอารมณ์ดี งานบ้านส่วนที่นางต้องทำก็มักจะตกเป็นหน้าที่ของหลี่เจียหมิงแทน

ในเวลาต่อมาซูอิ๋งถึงเพิ่งจะได้รู้ความจริงว่า อันที่จริงสองสามีภรรยาฉินจวี๋เซียงก็ให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาวเช่นกัน เพียงแต่พ่อผู้ให้กำเนิดที่แท้จริงของหลี่เจียหมิงไม่ใช่หลี่ซานซุ่น

ฉินจวี๋เซียงตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าๆ ก่อนจะแต่งงานกับหลี่ซานซุ่น นางหลงคิดว่าชายชู้รักจะเห็นแก่หน้าลูกชายแล้วย้อนกลับมารับสองแม่ลูกเข้าไปใช้ชีวิตสุขสบายในเมือง ด้วยเหตุนี้ในช่วงแรกนางจึงยังทำดีต่อหลี่เจียหมิงอยู่บ้าง

ทว่าเฝ้ารอคอยมานานถึงสิบห้าปีก็ยังคงไร้ข่าวคราว ไฉนเลยฉินจวี๋เซียงจะไม่ระบายโทสะและความเคียดแค้นทั้งหมดลงบนตัวของหลี่เจียหมิงเล่า?

ในช่วงแรกหลี่ซานซุ่นเองก็ไม่รู้เรื่องรู้ราว ทว่าพอหลี่เจียหมิงเติบโตขึ้นกลับไม่มีส่วนใดละม้ายคล้ายตนเลยสักนิด เขาถึงได้ตระหนักว่าข่าวลือซุบซิบนินทาเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องไร้มูลความจริง

ทว่าอุตส่าห์ช่วยคนอื่นเลี้ยงดูจนโตป่านนี้ หากจะขับไล่ไสส่งออกไปก็ไม่คุ้มค่าซ้ำยังขายหน้าชาวบ้าน สู้รั้งตัวไว้ช่วยทำงานหาแต้มค่าแรงยังจับต้องได้มากกว่า รอให้หาครอบครัวดีๆ ให้เขาไปแต่งเข้าบ้านเป็นลูกเขยแต่งเข้า[1] ทางแถบนี้ลูกเขยแต่งเข้าก็ยังต้องมอบสินสอดให้อยู่ดี

เรื่องการสอบแทนนี้ แต่เดิมหลี่ซานซุ่นก็นึกถึงหลี่เจียหมิงเป็นคนแรก ทว่าเจ้าเด็กคนนี้ภายนอกดูว่าง่ายประหนึ่งลาเชื่อง ทว่าแท้จริงแล้วกลับมีจิตใจคดในข้อเจ้าเล่ห์เพทุบายและถนัดเล่นงานลับหลัง หากถึงเวลาเจ้าลูกเต่าสารเลวคนนี้ไม่ยอมเขียนชื่อพ่อกำมะลออย่างเขา แต่กลับเขียนชื่อตัวเองลงไปจะทำอย่างไร?

ทว่าซูอิ๋งนั้นแตกต่างออกไป ต่อให้นางจะสอบข้อเขียนผ่าน ทว่าด้วยรูปร่างผอมบางกะทัดรัดเช่นนั้น ยามสอบสัมภาษณ์ก็ย่อมต้องถูกคัดตกอยู่ดี ดังนั้นการให้ซูอิ๋งไปสอบแทนจึงปลอดภัยและแน่นอนกว่ามาก

ทว่าในเมื่อยามนี้ซูอิ๋งปฏิเสธไม่ยอมไป หลี่ซานซุ่นก็ย่อมต้องใช้วิธีทั้งข่มขู่และหลอกล่อบีบบังคับให้หลี่เจียหมิงยอมไปสอบแทนอย่างว่าง่าย และวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้หลี่เจียหมิงยอมศิโรราบได้ก็คือการทุบตีสั่งสอนจนเข็ดหลาบ

ส่วนหลี่เสี่ยวชุ่ยที่ไม่อาจเกลี้ยกล่อมซูอิ๋งได้สำเร็จ พอกลับบ้านไปก็คงไม่มีทางได้พบเจอเรื่องดีๆ แน่นอน

ซูอิ๋งได้กลับมาเกิดใหม่อีกชาติหนึ่ง เป้าหมายหลักของเธอไม่ใช่การตามล้างแค้นชายชั่วหญิงร้าย ทว่าหากมีเรื่องที่จัดการได้สะดวกมือ เธอก็ไม่รังเกียจที่จะร่วมเล่นสนุกกับพวกเขาสักหน่อย

ซูอิ๋งก้าวลงจากรถจักรยานที่หน้าประตูรั้วบ้านของป้าซ่ง เคาะประตูเบาๆ “ป้าซ่งคะ หนูเอารถจักรยานมาคืนแล้วค่ะ”

“พี่อิ๋งอิ๋ง!”

เสียงเด็กผู้หญิงใสแจ๋วยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมดังแว่วมาจากในลานบ้าน จากนั้นประตูรั้วก็เปิดออกดัง ‘แอ๊ด’ ร่างของเด็กหญิงตัวน้อยผิวพรรณขาวผ่องดั่งก้อนหยกพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าซูอิ๋ง ดวงตากลมโตกลอกไปมามองดูเธออย่างน่ารัก

ซูอิ๋งเองก็เอ่ยทักทายด้วยความเบิกบานใจ “เสี่ยวนัน!”

เด็กหญิงตัวน้อยสวมเสื้อนวมตัวสั้นลายดอกไม้แสนสวย มวยผมแกละสองข้างผูกด้วยเชือกสีแดงสด รองเท้าหนังคู่เล็กที่สวมอยู่บนเท้านั้นต้องไปถึงเมืองหลวงของมณฑลจึงจะหาซื้อได้ ปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นแก้วตาดวงใจของครอบครัว

ในชาติก่อนซูอิ๋งมักจะจมปลักอยู่ในความมืดมน สิ่งที่เธอชอบมองที่สุดก็คือดวงตาอันบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของเด็กหญิงตัวน้อยคู่นี้ ซึ่งช่วยให้เธอลืมเลือนความทุกข์ระทมไปได้ชั่วคราว ในชาตินี้แม้ในหัวใจของเธอจะเปี่ยมไปด้วยแสงสว่างแล้ว เธอก็ยังคงชอบมองเช่นเดิม เพราะนี่คือแววตาที่จริงใจและบริสุทธิ์ที่สุด

ป้าซ่งถือชามใบเล็กเดินเข้ามา พลางตักไข่ตุ๋นหนึ่งช้อนป้อนใส่ปากหลานสาว “เสี่ยวนันกินสักคำสิจ๊ะลูก กินแล้วจะได้โตไวๆ ไงล่ะ”

แล้วหันมายิ้มเอ่ยกับซูอิ๋ง “ไม่ต้องรีบร้อนเอามาคืนก็ได้นี่นา ถึงเก็บไว้ป้าก็ไม่ได้ใช้อยู่ดี เอ๊ะ ทำไมเธอถึงตัดผมเสียล่ะ?”

ยังไม่ทันที่ซูอิ๋งจะได้ตอบ เด็กหญิงตัวน้อยก็ร้องบอกขึ้นอย่างตื่นเต้น “พี่อิ๋งอิ๋งตัดผมแล้วยิ่งสวยขึ้นค่ะ ทรงผมของแม่หนูก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน!”

แกไม่เคยพบหน้าแม่ ทว่าเคยเห็นรูปถ่ายของผู้เป็นแม่ คุณแม่ผู้สง่างามและห้าวหาญผึ่งผายก็ตัดผมสั้นประบ่าเช่นนี้

ป้าซ่งมองดูหลานสาวด้วยความรักใคร่เอ็นดู ยื่นช้อนป้อนไข่ตุ๋นให้อีกครา “เสี่ยวนันพูดถูกแล้วจ้ะ พี่อิ๋งอิ๋งตัดผมแบบนี้ยิ่งสวยขึ้นจริงๆ รีบกินไข่ตุ๋นอีกคำเร็วเข้า”

• [1] ลูกเขยแต่งเข้า : ประเพณีการแต่งงานที่ฝ่ายชายย้ายเข้าไปอาศัยอยู่ร่วมกับครอบครัวของฝ่ายหญิง โดยบุตรที่เกิดมามักจะใช้แซ่ของฝ่ายหญิง ในบางพื้นที่ฝ่ายหญิงยังต้องมอบสินสอดแก่ครอบครัวฝ่ายชายด้วย