ตอนที่ 38 — ตอนที่ 38 เผชิญหน้าฝูงปลาอินทรีล่าเหยื่อ

เยี่ยเย่าตงแหวกว่ายอยู่ในทะเล ค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับแรงดันของน้ำทะเลที่โอบล้อมกาย

มีเพียงแวบแรกตอนที่กระโดดลงสู่ผืนน้ำเท่านั้นที่ความตื่นตระหนกโถมทับจนมิดศีรษะ โชคดีที่บอกกล่าวกับพวกเพื่อนตัวแสบไว้ล่วงหน้า พวกมันจึงไม่ปล่อยให้เขาจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลจริงๆ

เมื่อเรียกคืนความรู้สึกของการแหวกว่ายอย่างอิสระในท้องทะเลกลับมาได้ ความหวาดกลัวในอกก็ค่อยๆ เจือจางลง จิตใจผ่อนคลายขึ้นมาก สองแขนสองขาจึงออกแรงว่ายพาร่างมุ่งหน้าสู่ชายฝั่ง

เดิมทีพวกเขายังตั้งใจจะแข่งกันว่าใครจะว่ายไปถึงฝั่งตรงข้ามก่อน แต่พอโดนการกระทำอันน่าตื่นตระหนกของเยี่ยเย่าตงทำให้ตกใจแทบสิ้นสติ ตอนนี้จึงไม่มีใครกล้าว่ายออกห่างจากเขาเกินไปนัก

พวกเขาลอยตัวว่ายเข้าหาฝั่งอย่างช้าๆ จนกระทั่งฝ่าเท้าสัมผัสถึงพื้นดิน จึงค่อยลุยน้ำมุ่งหน้าไปยังแนวโขดหิน ในเวลานี้น้ำทะเลกำลังค่อยๆ ลดระดับลงเรื่อยๆ

อากวงค่อยๆ บังคับเรือแล่นตามหลังพวกเขามา พอใกล้ถึงฝั่ง เขาก็กระโดดลงน้ำ ผูกเชือกจอดเรือไว้ให้แน่นหนา ก่อนจะตะโกนใส่เยี่ยเย่าตง “ไอ้ตง มึงเล่นบ้าอะไรเมื่อกี้วะ เกือบทำกูหัวใจวายตาย มึงว่ายน้ำเป็นไม่ใช่เรอะ”

“จังหวะนั้นกูกระโดดแรงไปหน่อย ขามันเสือกเป็นตะคริวเลยจมลงไปไง ไม่เป็นไรแล้ว พักหายใจแป๊บเดียวก็ดีขึ้น ดูสิ กูก็สบายดีแล้วนี่หว่า”

การกระโดดลงน้ำคราวนี้นับว่าได้ผลเกินคาด ถือว่าผ่านพ้นวิกฤตอันตรายมาได้อย่างปลอดภัย

อากวงได้ยินก็ถึงกับพูดไม่ออก “มึงคิดว่ามึงยังเป็นเด็กวัยกำลังโตอยู่หรือไง”

“เฮ้อ เมื่อคืนออกกำลังกายหนักไปหน่อย ขาแข้งมันก็ต้องมีอ่อนเปลี้ย เรี่ยวแรงถดถอยกันบ้าง คนโสดอย่างมึงไม่เข้าใจหรอก”

เสี่ยวเสี่ยวส่งเสียงหัวเราะคิกคักพลางผสมโรง “มีเหตุผล!”

อากวงกลอกตาขึ้นฟ้า “คิดจะข่มใครกันวะ มีเมียแล้วมันวิเศษวิเสโสมาจากไหนเชียว ไปๆๆ ไปเอาเครื่องมือบนเรือกัน โขดหินแถวนี้โผล่พ้นน้ำมาครึ่งหนึ่งแล้ว พวกเราไปหาดูก่อน เจออะไรก็ขุดอันนั้น!”

ทั้งสี่คนเพิ่งจะเหยียบขึ้นฝั่ง ยังไม่ทันได้นั่งพักเหนื่อย ก็ต้องลุยน้ำเดินย้อนกลับไปทางเรือที่ผูกไว้ ทว่าเพิ่งจะปีนขึ้นไปบนเรือ เยี่ยเย่าตงก็เบิ่งตากว้างอ้าปากค้าง

“ตรงนั้น… ตรงนั้น! ฝูงปลาอินทรีบินผุดขึ้นมาล่าเหยื่อ!”

ทุกคนต่างหันขวับมองตามสายตาของเขาทันที เห็นเพียงฝูงปลาอินทรีขนาดมหึมากำลังไล่ล่าเหยื่ออย่างบ้าคลั่งในเขตน้ำตื้นริมฝั่งทางทิศตะวันออก ลำตัวของพวกมันยาวเรียวและแบนข้าง มีรูปทรงเพรียวลมดั่งกระสวย รูปร่างที่ลื่นไหลปราดเปรียว ความเร็วในการแหวกว่ายอันน่าอัศจรรย์ พร้อมด้วยฟันคมกริบดั่งใบมีด ประหนึ่งเสือดาวกำลังไล่ล่าเหยื่อ ส่งผลให้ฝูงปลาตัวเล็กตัวน้อยต่างว่ายหนีตายแตกตื่นไปทั่วทุกทิศทาง

ทุกคนพลันตื่นเต้นเลือดลมสูบฉีดขึ้นมาทันที “ฝูงปลาอินทรีล่าเหยื่อจริงๆ ด้วย!”

“มันคือปลาอินทรีเยี่ยนป้า!”

ปลาอินทรีหรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าปลาป้ายหวี่ มีนิสัยดุร้ายและก้าวร้าว ในช่วงเดือนมิถุนายนถึงตุลาคมของทุกปี มักจะว่ายวนเวียนเข้ามาล่าเหยื่อในเขตน้ำตื้นริมชายฝั่ง

โบราณกล่าวไว้ว่า ‘บนบกเลิศรสคือนกกระทาและกระจง ในทะเลชั้นยอดคือปลาอินทรีและปลาจะละเม็ด’

ในยุคสมัยนี้ทรัพยากรสัตว์น้ำในทะเลยังคงอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างยิ่ง สุดสายตาที่มองเห็น มีปลาอินทรีแหวกว่ายล่าเหยื่ออยู่ไม่ต่ำกว่าหลักพันตัว

ภาพอันยิ่งใหญ่อลังการตระการตาเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนในชีวิต ชั่วพริบตานั้นต่างยืนตะลึงตาค้างกันถ้วนหน้า!

“อวน! พวกมึงมีใครเอาอวนมาบ้างไหม!” เยี่ยเย่าตงตื่นเต้นจนตัวสั่น นั่นมันปลาอินทรีนับพันตัวเชียวนะ อิงตามราคาตลาดในยุคนี้ ต่อให้ชั่งละสองเหมา หากลากอวนได้สักครึ่งหนึ่ง เขาก็ฟันกำไรเละเทะแล้ว

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าปลาอินทรีเยี่ยนป้ามีลำตัวยาวตั้งแต่ 40 ถึง 50 เซนติเมตรขึ้นไป ตัวหนึ่งหนักไม่ต่ำกว่า 6 ถึง 7 ชั่ง ปลาเป็นพันๆ ตัว… นั่นมันมูลค่ามหาศาลขนาดไหนกัน

“เชี่ยเอ๊ย ไม่มีใครเอาอวนมาเลย!”

“เอามาแต่เครื่องมือหาของทะเลริมหาด!”

“ใครจะไปคิดว่าจะต้องใช้อวนวะ!”

ทุกคนต่างโพล่งออกมาคนละประโยค ความตื่นเต้นดีใจเมื่อครู่ราวกับถูกน้ำเย็นสาดโครมเข้าใส่ หากไม่มีอวนแล้วจะเอาอะไรจับเล่า จะให้กระโดดลงไปเอามือเปล่าช้อนขึ้นมาหรือไง

เมื่อกี้ดีใจกันขนาดไหน ตอนนี้ทุกคนก็รู้สึกอัดอั้นตันใจขนาดนั้น นี่มันไม่ต่างอะไรกับการยืนมองก้อนเงินก้อนทองลอยไปลอยมาอยู่ตรงหน้า แต่กลับเอื้อมมือไปคว้าไม่ได้

“ไปรื้อดูในห้องโดยสารใต้ท้องเรือสิ ดูว่ามีหรือเปล่า สามีอาหญิงของอากวงก็ใช้เรือลากอวนเหมือนกัน บนเรือก็น่าจะมีอวนติดไว้บ้างสิ!”

พอนึกขึ้นได้ตามคำเตือนของเขา ทุกคนก็ตื่นจากภวังค์ รีบพุ่งตัวเข้าไปค้นหาในห้องใต้ท้องเรือทันที

“มี มีโว้ย! อวนอยู่นี่ อยู่ในนี้จริงๆ ด้วย!” น้ำเสียงของอากวงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดขีด

เยี่ยเย่าตงดีใจจนเนื้อเต้น ในเมื่อมีอวน พวกเขาก็สามารถล้อมจับได้แล้ว

“เร็วเข้า รีบไปปลดเชือก พวกเราแล่นเรือไปพลางปล่อยอวนไปพลาง ขับตรงเข้าไปหาฝูงปลาอินทรีฝูงนั้นเลย!”

โดยไม่ต้องรอให้เขาสั่งซ้ำสอง ทุกคนต่างรู้หน้าที่ของตนเป็นอย่างดี คนที่ปลดเชือกก็รีบปลด คนที่สตาร์ตเครื่องยนต์ก็รีบจัดการ

อากวงบังคับพวงมาลัยคัดท้ายเรือแล่นตรงไปยังทิศทางของฝูงปลาอินทรี ตอนที่แล่นเรือเข้ามาทีแรก พวกเขาแล่นขึ้นฝั่งจากอีกด้านหนึ่ง จึงมองไม่เห็นฝูงปลาอินทรีพวกนี้ เกือบจะพลาดโอกาสทองไปเสียแล้ว

ชายหนุ่มทั้งสี่คนจ้องมองไปยังฝูงปลาด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ ยิ่งแล่นเข้าไปใกล้ แววตาของเยี่ยเย่าตงก็ยิ่งลุกโชนเป็นประกาย เดิมทีตั้งใจจะมาหาของทะเลตามโขดหินบนเกาะร้าง ดูว่าจะพอได้ของทะเลสดๆ กลับไปบ้างไหม นึกไม่ถึงว่าจะมาชนเข้ากับโชคก้อนโตขนาดนี้

คาดว่าความซวยในชีวิตของเขาคงถูกพัดพาหายไปพร้อมกับความตายในชาติก่อนหมดแล้ว ตอนนี้จึงเป็นช่วงเวลาที่ฟ้าเปิด พ้นเคราะห์พ้นโศก มีแต่โชคลาภวาสนาหลั่งไหลเข้ามา!

พอเรือแล่นเข้าใกล้ฝูงปลา ฝูงปลาอินทรีที่ตกใจต่างว่ายแตกฮือหนีไปคนละทิศละทาง ทว่าก็ไม่อาจหลบพ้นอวนที่ถูกทอดดักไว้ล่วงหน้าได้

เรือไม่ได้หยุดนิ่ง แต่ยังคงแล่นต่อไปข้างหน้าอีกระยะหนึ่งก่อนจะเริ่มสาวอวนขึ้นมา เมื่อมองเห็นฝูงปลาอินทรีตัวอวบใหญ่ดิ้นกระแด่วๆ อยู่เต็มตาข่าย รอยยิ้มบนใบหน้าของทุกคนก็เบิกบานราวดอกไม้ผลิ

อาเจิ้งเบิ่งตากว้าง “เชี่ยเอ๊ย อวนนี้มีกี่ร้อยชั่งวะเนี่ย?!”

“เชี่ยๆๆ ทำไมมันเยอะขนาดนี้วะ!”

ทุกคนต่างตาค้าง จ้องมองจนตาแทบไม่กะพริบ!

“เชี่ยเอ๊ย เร็วเข้าสิเว้ย อย่ามัวแต่ยืนพล่าม รีบโยนลงไปในห้องขังปลาเป็น แล้วลงอวนต่อเลย พวกมันยังวนเวียนอยู่แถวนี้ ยังไปได้ไม่ไกล ทอดอวนต่อเร็ว โอกาสหายากแบบนี้ พวกเราต้องรีบกวาดมาให้ได้หลายๆ อวน!”

คนประเภทเดียวกันย่อมดึงดูดเข้าหากัน ทุกคนล้วนไม่ได้มีความรู้สูงส่งอะไร ยามที่ตื่นเต้นสุดขีดจึงมีเพียงคำสบถเท่านั้นที่สามารถระบายความดีใจออกมาได้

เยี่ยเย่าตงก็ตะโกนลั่นเช่นกัน “ต่อเลย ต่อเลย เร็วเข้า เทพวกมันลงไปในห้องปลาเป็น แล้วปล่อยอวนลงไปอีก!”

ปลาในอวนแรกนี้พอเทลงไปในห้องขังปลาเป็นก็ล้นทะลักจนเกือบเต็ม บางตัวกระเด็นกระดอนดิ้นพล่านไปทั่วพื้นกระดานเรือ ทว่าเวลานี้ไม่มีใครสนใจเรื่องเล็กน้อยพวกนั้น ต่างพากันลงมือทอดอวนรอบที่สองทันที

อวนรอบนี้ไม่ได้สาวขึ้นมาในทันที แต่แล่นวนรอบน่านน้ำแถวนั้นไปสองรอบถึงค่อยดึงขึ้น ฝูงปลาอินทรีที่เพิ่งแตกตื่นหนีไปย่อมว่ายไปได้ไม่ไกลนัก อวนรอบนี้จึงกวาดผลผลิตกลับมาได้เป็นกอบเป็นกำเช่นกัน

อากวงตะโกนด้วยความสะใจ “ไอ้เวรเอ๊ย มาอีกหลายร้อยชั่งแล้ว พวกมึงเร็วเข้า มาช่วยกันหน่อย ห้องปลาเป็นยัดไม่ลงแล้ว โยนลงไปในห้องใต้ท้องเรือเลย จะเป็นหรือตายก็ช่างหัวมัน ขอแค่สดใหม่ก็ขายได้เงินเหมือนกันทั้งนั้นแหละ!”

ทอดอวนอีกสักสองสามรอบ กวาดมาได้สักสองสามพันชั่ง พรุ่งนี้เขาจะยังต้องถ่อสังขารไปเป็นกุลีรับจ้างทำบ้าอะไรอีกเล่า!

ปลาอินทรีจัดเป็นปลาทะเลใกล้ฝั่ง เป็นปลาอพยพในเขตอบอุ่นใกล้ชายฝั่ง ในช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายนเป็นฤดูกาลของพวกมัน อาหารหลักคือพวกปลาเล็กกุ้งฝอยและสัตว์น้ำขนาดเล็ก การที่พวกเขาแล่นเรือออกมาคราวนี้ ถือว่าประจวบเหมาะกับช่วงที่พวกมันกำลังรวมฝูงล่าเหยื่อพอดิบพอดี

“ต่อเลยๆ…”

บนเรืออบอวลไปด้วยเสียงตะโกนอย่างฮึกเหิมของชายหนุ่มทั้งสี่คน

แต่ละคนต่างถอดเสื้อเปลือยท่อนบน นุ่งเพียงกางเกงขาสั้น ยืนตากแดดแผดเผาอยู่บนเรือโดยไม่รู้สึกร้อนแม้แต่น้อย บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มแห่งความปลาบปลื้มยินดี

พวกเขาลงอวนติดต่อกันอีกห้าหกรอบ อวนแต่ละรอบทิ้งเวลาแช่อยู่ในทะเลนานขึ้นเรื่อยๆ และปลาอินทรีที่จับได้ก็เริ่มลดจำนวนลงตามลำดับ

ทว่าทุกคนต่างพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง โชคลาภมหาศาลเช่นนี้ ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ

เมื่อมองดูห้องขังปลาเป็นและห้องใต้ท้องเรือที่อัดแน่นไปด้วยปลาอินทรีจนพูน ในดวงตาของทุกคนต่างเปล่งประกายเจิดจ้าด้วยความตื่นเต้น

“นอกจากที่ท่าเรืออวี๋จิ่งแล้ว กูก็ไม่เคยเห็นปลาอินทรีเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย ฮ่าๆๆ~ คิดถูกจริงๆ ที่ตามไอ้ตงออกมา สองสามวันนี้ดวงมันเฮงจนฉุดไม่อยู่จริงๆ พวกเราเลยพลอยได้อานิสงส์ไปด้วย ดีนะที่เมื่อวานตบปากรับคำ ไอ้เจ้าอ้วนกับไอ้เวยไม่ยอมมา เสียโอกาสทองจนขาดทุนย่อยยับไปเลย!” อากวงเอ่ยอย่างลิงโลด

เขารู้ตัวเองดีว่าปกติแล้วดวงของตนเองกุดขนาดไหน ทว่าสองวันนี้ไอ้ตงกลับดวงดีราวกับเหยียบกองอึสุนัข ดวงเฮงจนปรอทแตก!

“ใช่ๆๆ สองวันนี้ดวงไอ้ตงมันพุ่งแรงจริงๆ”

“วันนี้ได้อาศัยบารมีไอ้ตง รวยเละแล้วพวกเรา!”

“ตอนก่อนออกจากบ้าน มึงแอบไปจุดธูปกราบไหว้เจ้าแม่มาจู่มาใช่ไหมวะเนี่ย!”