คืนก่อน หลินชิงชิงยังปรึกษากับเพื่อนรักเรื่องเข้าร่วมการประกวดร้องเพลงอยู่เลย แต่พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เธอกลับพบว่าตัวเองข้ามเวลามาอยู่ในอีก 5 ปีข้างหน้า เธอพบว่าตัวเองไม่เพียงแต่งงานกับประธานบริษัทจอมเผด็จการที่เธอไม่รู้จักมักจี่มาก่อน แต่ยังมีลูกกับเขาด้วย?!! นี่มันพล็อตเรื่องน้ำเน่าอะไรกันเนี่ย? แถมได้ยินมาว่าเธอไม่ชอบสามีและลูกเลย สิ่งที่อยากทำที่สุดในแต่ละวันคือการหย่าร้าง แต่พอมองดูก้อนแป้งน้อยน่ารักตรงหน้าที่จ้องมองเธอด้วยสายตาน่าสงสาร อ้อนวอนขอความสนใจและความรัก รวมไปถึงคุณสามีประธานจอมเผด็จการที่ทั้งหล่อเหลาและร่ำรวย ผู้คอยตามใจเธออย่างระมัดระวัง อยากเข้าใกล้แต่ก็ไม่กล้า... หลินชิงชิงก็ใจอ่อน เอาเถอะๆ ยอมรับชะตากรรมก็แล้วกัน! ตอนแรก หลินชิงชิงแค่อยากจะเป็นแม่ที่ดีเท่านั้น แต่ต่อมาเธอเพิ่งค้นพบว่าสามีคนนี้ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน มีเสน่ห์จนเธอแค่อยากจะคลุกตัวออดอ้อนอยู่ในอ้อมกอดของเขาทุกวัน... อี้เจ๋อเหยียนรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รักเขา ไม่ว่าเขาจะดีกับเธอแค่ไหน เธอก็ไม่เคยซาบซึ้งใจ แม้จะแต่งงานกับเขาแล้วก็ยังไม่ยอมมองหน้าเขาตรงๆ จนในที่สุดเธอก็เลือกที่จะความจำเสื่อมและลืมเขาไปจนหมดสิ้น แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเธอที่ความจำเสื่อมจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เพียงไม่ผลักไสเวลาเขาเข้าใกล้ แต่ยังยิ้มให้เขา และท้ายที่สุดก็ยังมาทำตัวติดแจและออดอ้อนเขาอยู่บ่อยๆ จากเสียงเพลงและบทสนทนาทางปลายสายในวันที่เขาเกือบตาย... สู่การรอคอยและการยื้อแย่งที่เต็มไปด้วยบาดแผลและคราบน้ำตา แต่เมื่อปาฏิหาริย์มอบโอกาสให้เธอ "ลืมเลือน" อดีตอันเจ็บปวด และมีโซ่ทองคล้องใจอย่างลูกชายตัวน้อยคอยเชื่อมความสัมพันธ์ ผู้ชายที่เคยเย็นชาและยอมปล่อยมือคนนี้ จึงขอทำทุกทางเพื่อทวงคืนรอยยิ้ม และโอบกอดครอบครัวที่เขาโหยหาไว้ด้วยหัวใจทั้งหมด "หลินชิงชิง... ผมนึกเสียใจแล้วล่ะ ผมไม่ยอมปล่อยคุณให้หลุดลอยไปไหนอีกแล้ว"
คืนก่อน หลินชิงชิงยังปรึกษากับเพื่อนรักเรื่องเข้าร่วมการประกวดร้องเพลงอยู่เลย แต่พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เธอกลับพบว่าตัวเองข้ามเวลามาอยู่ในอีก 5 ปีข้างหน้า เธอพบว่าตัวเองไม่เพียงแต่งงานกับประธานบริษัทจอมเผด็จการที่เธอไม่รู้จักมักจี่มาก่อน แต่ยังมีลูกกับเขาด้วย?!! นี่มันพล็อตเรื่องน้ำเน่าอะไรกันเนี่ย? แถมได้ยินมาว่าเธอไม่ชอบสามีและลูกเลย สิ่งที่อยากทำที่สุดในแต่ละวันคือการหย่าร้าง แต่พอมองดูก้อนแป้งน้อยน่ารักตรงหน้าที่จ้องมองเธอด้วยสายตาน่าสงสาร อ้อนวอนขอความสนใจและความรัก รวมไปถึงคุณสามีประธานจอมเผด็จการที่ทั้งหล่อเหลาและร่ำรวย ผู้คอยตามใจเธออย่างระมัดระวัง อยากเข้าใกล้แต่ก็ไม่กล้า... หลินชิงชิงก็ใจอ่อน เอาเถอะๆ ยอมรับชะตากรรมก็แล้วกัน! ตอนแรก หลินชิงชิงแค่อยากจะเป็นแม่ที่ดีเท่านั้น แต่ต่อมาเธอเพิ่งค้นพบว่าสามีคนนี้ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน มีเสน่ห์จนเธอแค่อยากจะคลุกตัวออดอ้อนอยู่ในอ้อมกอดของเขาทุกวัน... อี้เจ๋อเหยียนรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รักเขา ไม่ว่าเขาจะดีกับเธอแค่ไหน เธอก็ไม่เคยซาบซึ้งใจ แม้จะแต่งงานกับเขาแล้วก็ยังไม่ยอมมองหน้าเขาตรงๆ จนในที่สุดเธอก็เลือกที่จะความจำเสื่อมและลืมเขาไปจนหมดสิ้น แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเธอที่ความจำเสื่อมจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เพียงไม่ผลักไสเวลาเขาเข้าใกล้ แต่ยังยิ้มให้เขา และท้ายที่สุดก็ยังมาทำตัวติดแจและออดอ้อนเขาอยู่บ่อยๆ จากเสียงเพลงและบทสนทนาทางปลายสายในวันที่เขาเกือบตาย... สู่การรอคอยและการยื้อแย่งที่เต็มไปด้วยบาดแผลและคราบน้ำตา แต่เมื่อปาฏิหาริย์มอบโอกาสให้เธอ "ลืมเลือน" อดีตอันเจ็บปวด และมีโซ่ทองคล้องใจอย่างลูกชายตัวน้อยคอยเชื่อมความสัมพันธ์ ผู้ชายที่เคยเย็นชาและยอมปล่อยมือคนนี้ จึงขอทำทุกทางเพื่อทวงคืนรอยยิ้ม และโอบกอดครอบครัวที่เขาโหยหาไว้ด้วยหัวใจทั้งหมด "หลินชิงชิง... ผมนึกเสียใจแล้วล่ะ ผมไม่ยอมปล่อยคุณให้หลุดลอยไปไหนอีกแล้ว"
Victoria Z.Sky ✓ดูผลงานอื่นของผู้เขียน →ยังไม่มีรีวิว — มาเป็นคนแรก
