คำโปรย [ทะลุมิติ/เกิดใหม่] ซางอวิ๋นเหยาตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปหนึ่งคืน แล้วพบว่าตัวเองทะลุมิติมาเป็นคนงานโรงงานเหล็กกล้าในยุคอันรุ่งโรจน์ หลังรับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เธอแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง แม้จะไม่ต้องถูกส่งลงชนบท แต่สภาพงานกลับหนักหนาเกินรับไหว ทุกวันต้องใช้ค้อนใหญ่ตีขึ้นรูปแท่งเหล็กที่มีอุณหภูมิสูงนับพันองศา สวัสดิการดีกว่าการลงชนบทก็จริง แต่ความเหนื่อยของงานกลับมากกว่าหลายเท่า! ขณะที่ซางอวิ๋นเหยากำลังปวดหัวกับชีวิตใหม่ที่ได้รับมา เธอไม่รู้เลยว่ามีเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังแอบสังเกตเธออยู่เงียบ ๆ น้าสาวสวยและใจดีเหมือนที่แม่เคยบอกจริง ๆ... ถ้าอย่างนั้น น้าสาวจะยอมเลี้ยงดูเธอได้ไหม? เด็กน้อยดึงชายเสื้อของซางอวิ๋นเหยาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "น้าสาว ก่อนแม่จะเสีย แม่บอกให้หนูมาหาน้าสาว น้าสาวช่วยเลี้ยงหนูได้ไหมคะ? หนูกินข้าวน้อยมากเลย แค่เท่านี้เอง" ซางอวิ๋นเหยา...ความจริงแล้ว เด็กน้อยโกหก ก่อนเสียชีวิต แม่ของเธอกำชับให้เธอเชื่อฟังคุณทวดทั้งสองให้ดี แต่คุณทวดทั้งสองไม่ต้องการเธอ อีกทั้งยังตั้งใจจะยกเธอให้สามีภรรยาคู่หนึ่งที่มีลูกชายสติปัญญาบกพร่อง เพื่อเลี้ยงดูเธอให้เติบโตเป็นเจ้าสาวเด็ก เด็กน้อยฝันเห็นว่าชีวิตของตัวเองในอนาคตช่างน่าเวทนา เธอจึงรวบรวมความกล้ามาหาน้าสาว หรือน้าสาวจะรู้ว่าเธอโกหก...เพราะอย่างนั้นถึงไม่อยากรับเธอไปเลี้ยง? ซางอวิ๋นเหยามองเด็กน้อยที่น้ำตาไหลอาบแก้มเม็ดแล้วเม็ดเล่า ก่อนถอนหายใจเบา ๆ "ก็ได้ งั้นมาอยู่กับฉัน แต่ขอพูดไว้ก่อนนะ พวกเราอาจต้องลำบากกันทั้งคู่" ดวงตาของเด็กน้อยเป็นประกายขึ้นมาทันที "น้าสาว หนูไม่กลัวความลำบากค่ะ!" ................................................................................. เดิมทีซางอวิ๋นเหยาคิดว่าชีวิตหลังจากนี้คงต้องเหนื่อยกับการทำงานหาเงินและเลี้ยงเด็กเพียงลำพัง แต่เธอคาดไม่ถึงเลยว่า เด็กน้อยคนนี้จะเป็นอัจฉริยะตัวจิ๋ว แถมยังมีโชคติดตัวอีกต่างหาก! ซางอวิ๋นเหยาในฐานะน้าสาว จึงได้รับอานิสงส์ไปเต็ม ๆ พาเด็กน้อยไปสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาล กลับได้โอกาสเข้าทำงานที่โรงเรียนอนุบาลเสียอย่างนั้น ไปค้นหาหนังสือเก่าจากสถานีรับซื้อของเก่า ในกองหนังสือกลับมีแสตมป์ "ทั่วแผ่นดินแดงฉาน" ซ่อนอยู่ ท้ายที่สุด เด็กน้อยยังพาชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบมาหาเธอ พร้อมบอกว่าอีกฝ่ายเหมาะจะมาเป็นน้าเขยข
คำโปรย [ทะลุมิติ/เกิดใหม่] ซางอวิ๋นเหยาตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปหนึ่งคืน แล้วพบว่าตัวเองทะลุมิติมาเป็นคนงานโรงงานเหล็กกล้าในยุคอันรุ่งโรจน์ หลังรับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เธอแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง แม้จะไม่ต้องถูกส่งลงชนบท แต่สภาพงานกลับหนักหนาเกินรับไหว ทุกวันต้องใช้ค้อนใหญ่ตีขึ้นรูปแท่งเหล็กที่มีอุณหภูมิสูงนับพันองศา สวัสดิการดีกว่าการลงชนบทก็จริง แต่ความเหนื่อยของงานกลับมากกว่าหลายเท่า! ขณะที่ซางอวิ๋นเหยากำลังปวดหัวกับชีวิตใหม่ที่ได้รับมา เธอไม่รู้เลยว่ามีเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังแอบสังเกตเธออยู่เงียบ ๆ น้าสาวสวยและใจดีเหมือนที่แม่เคยบอกจริง ๆ... ถ้าอย่างนั้น น้าสาวจะยอมเลี้ยงดูเธอได้ไหม? เด็กน้อยดึงชายเสื้อของซางอวิ๋นเหยาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "น้าสาว ก่อนแม่จะเสีย แม่บอกให้หนูมาหาน้าสาว น้าสาวช่วยเลี้ยงหนูได้ไหมคะ? หนูกินข้าวน้อยมากเลย แค่เท่านี้เอง" ซางอวิ๋นเหยา...ความจริงแล้ว เด็กน้อยโกหก ก่อนเสียชีวิต แม่ของเธอกำชับให้เธอเชื่อฟังคุณทวดทั้งสองให้ดี แต่คุณทวดทั้งสองไม่ต้องการเธอ อีกทั้งยังตั้งใจจะยกเธอให้สามีภรรยาคู่หนึ่งที่มีลูกชายสติปัญญาบกพร่อง เพื่อเลี้ยงดูเธอให้เติบโตเป็นเจ้าสาวเด็ก เด็กน้อยฝันเห็นว่าชีวิตของตัวเองในอนาคตช่างน่าเวทนา เธอจึงรวบรวมความกล้ามาหาน้าสาว หรือน้าสาวจะรู้ว่าเธอโกหก...เพราะอย่างนั้นถึงไม่อยากรับเธอไปเลี้ยง? ซางอวิ๋นเหยามองเด็กน้อยที่น้ำตาไหลอาบแก้มเม็ดแล้วเม็ดเล่า ก่อนถอนหายใจเบา ๆ "ก็ได้ งั้นมาอยู่กับฉัน แต่ขอพูดไว้ก่อนนะ พวกเราอาจต้องลำบากกันทั้งคู่" ดวงตาของเด็กน้อยเป็นประกายขึ้นมาทันที "น้าสาว หนูไม่กลัวความลำบากค่ะ!" ................................................................................. เดิมทีซางอวิ๋นเหยาคิดว่าชีวิตหลังจากนี้คงต้องเหนื่อยกับการทำงานหาเงินและเลี้ยงเด็กเพียงลำพัง แต่เธอคาดไม่ถึงเลยว่า เด็กน้อยคนนี้จะเป็นอัจฉริยะตัวจิ๋ว แถมยังมีโชคติดตัวอีกต่างหาก! ซางอวิ๋นเหยาในฐานะน้าสาว จึงได้รับอานิสงส์ไปเต็ม ๆ พาเด็กน้อยไปสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาล กลับได้โอกาสเข้าทำงานที่โรงเรียนอนุบาลเสียอย่างนั้น ไปค้นหาหนังสือเก่าจากสถานีรับซื้อของเก่า ในกองหนังสือกลับมีแสตมป์ "ทั่วแผ่นดินแดงฉาน" ซ่อนอยู่ ท้ายที่สุด เด็กน้อยยังพาชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบมาหาเธอ พร้อมบอกว่าอีกฝ่ายเหมาะจะมาเป็นน้าเขยข
云逸 Yun_Yiดูผลงานอื่นของผู้เขียน →ยังไม่มีรีวิว — มาเป็นคนแรก
